Chronicles Of My Life

Ako si Erik Lorenzo IV T. Galvez.. isang tao na naghahangad lang ng kanyang kaligayahan.. yun lang.. kaligayahan... tapos na.. kaligayahan... kaligayahan.. kali... gaya... han....

Tuesday, November 15, 2005

Nov. 15.. iba talaga tong araw na ito...

Hay... Nov. 15.. last year may nangyari sa araw na ito.. at ska.. 2 months ago.. meron din.. at ngayon.. meron din.. Today... ewan.. nagui-guilty ako sa nanay ko.. sabi kasi nya.. dun ako sa chem room ng 4:20.. pero nung pumunta ko dun ng 4:30 wla tao.. kaya kala ko di na tuloy... e un.. umakyat ako sa taas kasi nagagalet na si jaky.. kahit la ko role umakyat na lang ako.. after siguro mga 30-45 mins.. nakita ko na nanay ko.. umakyat sya.. tapos pagkausap ko sa kanya.. bigla na lang siya umiyak at nagalet.. sabi nya.. di na niya kaya.. umalis siya kanina sa office nya para lang bumili ng notebook ko na gagamitin.. nagprepare ng merienda.. at mga bandang 4 nagmamadali na at baka nagugutom na ako... tapos pag dating nya dun.. wala ako.. at siyempre.. napilitan siya pakainin ang ibang bata na di nya kaano-ano.. nagmukha daw syang tanga... naglalakad dala dala mga pagkain... madami siyang nakita na kakilala sinasabi niya "para sa anak ko"... pagtapos ng lahat na ginawa niya.. wala ako... ewan ko.. pero nakaka guilty lang talaga.. di ko dapat ginawa yun.. hay... sorry na kung nababasa mo toh.. *wenk*... pero iyon.. panalo ulet kami sa softball.. pasado sa chem.. medyo ok naman tong araw na ito...

hay.. ewan.. pag pasensyahan mo na ko pag napapatingin ako sayo... di ko sinasadya.. talagang nasanay lang itong mga mata ko na tumingin syo.. sorry din...

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home